Onder popprofessoren Yorick en Anne

Unsong Heroes Too

07 februari 2019

Een generatiekloof van ruim twintig jaar tussen singer-songwriters Yorick van Norden (1986) en Anne Soldaat (1965) is snel gedicht met hun gedeelde muzieksmaak. In de nieuwe reeks Unsung Heroes-voorstellingen, een vervolg op hun eerdere concerten in 2016 en 2017, gaan ze andermaal liedjes ten gehore brengen van tegen wil en dank in de vergetelheid geraakte helden en heldinnen. Aan al deze muzikanten uit de bloeiperiode van de pop, de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw, kleeft wel een verhaal van misère en/of een bizarre samenloop van omstandigheden dat er live bij verteld wordt. Er is ook een serie podcasts gemaakt over de liedjes van het album.
De mannen laten een selectie liedjes horen tijdens ons Singer-songwriter Festival op 2 maart!

De voorstellingen en het bijbehorende tweede album uit de concertserie zijn snedig ‘Unsung Heroes Too’ getiteld. Onder de door het gelegenheidsduo geselecteerde ondergewaardeerde artiesten prijken namen als John Cale, Sandy Denny, Gerry Rafferty, Tim Buckley, Nicky Hopkins en Michael Nesmith. Daarbij zullen de heren ook eigen werk spelen en daar uitgebreid de totstandkoming van uit de doeken doen.

Onder popprofessoren

Geconfronteerd met Yorick van Norden & Anne Soldaat krijg je onwillekeurig het gevoel van ‘onder popprofessoren’ te verkeren, als deze ‘W.F. Hermans-iaanse’ aanduiding is gepermitteerd. Zoals dat tweetal over hun door de grote boze buitenwereld vergeten helden praat, dat is niet alleen pure liefde, maar ook diepgewortelde stielkennis. Liefdevol ontfermen ze zich over prachtsongs, die in een heel enkel geval nog deel uitmaken van het collectieve geheugen, maar dan wel onder een dikke laag roest. 
Elke parel wordt door de twee tussen de oesterschelpen uitgehaald en weer opgeblonken, waarbij ze zich laten leiden door hun popromantiek, smaak en vakkennis. Alleen als je zelf lid bent van het gilde der songsmeden, en dat zijn zij, dan mag je zo ingrijpend met je tengels aan andermans werk zitten. Het respect en evenzeer de muzikantenpret is groot. Het resultaat is elke keer weer om van te watertanden.

De keuzes

Laten we hier op deze plek eens een paar hoogtepunten uit deel 2 van de Unsung Heroes-serie lichten. Al bij het lezen van de tracklijst, valt direct het tweede nummer van de plaat op: Late Again van Stealers Wheel, gezongen door Anne. Van heel slepend en traag is het een snel nummer geworden... Van het origineel van albumopener en reeds vooruitgesnelde single I Keep A Close Watch van John Cale bestaan twee versies, een gedragen pianoballad en een aangeklede popsong, compleet met strijkers. Laatstgenoemde versie is in een smaakvolarrangement van Reyer Zwart nog wat dikker aangezet. ‘Dit is het nummer op onze plaat met duidelijk de meeste productionele slagroom,’ constateert Yorick. Seventies hit Lydia van Dean Friedman wordt geheel op eigen wijze hernomen door Anne, die een veel zwaardere stem opzet dan Friedman in de oorspronkelijke hitversie. Anne: ‘Het herinnert me aan de tijd dat ik met frisse gewassen haartjes nog even naar Toppop mocht kijken voor bedtijd.’

We zouden bij elke track wel kunnen halt houden, maar daarmee geven we eigenlijk te veel weg. Laten we niet voor de tour begonnen is het gras voor de voeten van de vertolkers van deze songs wegmaaien. De door Frans Hagenaars geproduceerde plaat is volgespeeld door Anne en Yorick, met de hulp van drummer Kees Schaper, bassist Danny van Tiggele en toetsenman Paul Bond. Net als de vorige keer gaan ze weer met z’n tweeën op stap, waarbij ze behalve hun gitaren vast weer van alles mee zullen nemen, van drumcomputers tot keys, harmonium en banjo. De liedjes worden ingeleid met sappige verhalen over de makers ervan volgens het plaatje-praatje principe. Luister naar hun podcasts en je komt erachter hoe onweerstaanbaar dat is. Je steekt er ook een hoop van op. En het smaakt ook weer naar nog meer. ‘Ach, we kunnen wel tot zeker deel 10 doorgaan!’ bevestigt Anne. Dat ze dat dan maar vooral gaan doen.

Wie?

Yorick van Norden (1986) bracht afgelopen jaar zijn alom geprezen en met een Edison nominatie bekroonde album The Jester uit. In 2015 debuteerde hij met Happy Hunting Ground op Excelsior Recordings en werd kort daarop uitgeroepen tot NPO Radio 2 Talent. Eerder was hij frontman van de Haarlemse band The Hype.
Anne Soldaat (1965) bracht in 2015 zijn gevierde vierde soloalbum Talks Little, Kills Many uit op Excelsior Recordings en toerde afgelopen jaar veelvuldig met Tim Knol. Eerder was hij als gitarist, zanger en songschrijver actief in de band Daryll-Ann en speelde hij bij diezelfde Tim Knol en Clean Pete.


Deel via